نشسته یی ز بر باد کاین مرا توسن

کجا عنان تو آنجا ملازمست ظفر

چو وصف خنگ تو خوانم بپردم خامه

چو مدح تیغ تو رانم بسوزدم دفتر

گرفته یی ز نخ مرگ کاین مرا خنجر

مثل بود که به چنبر کسی نبندد باد

مگر نه خنگ تو بادیست بسته بر چنبر