گرفته یی ز نخ مرگ کاین مرا خنجر

چو وصف خنگ تو خوانم بپردم خامه

چو مدح تیغ تو رانم بسوزدم دفتر

نشسته یی ز بر باد کاین مرا توسن

مثل بود که به چنبر کسی نبندد باد

مگر نه خنگ تو بادیست بسته بر چنبر

به عهد دولت تو بالله ار قبول کنم