سایه ازگرما زآنسان به زمین می غلطید

برنمی خاست ز گرما که رود جای دگر

ربع مسکون سر آن داشت که دریاگردد

خاکش از تف هوا آب شود سرتاسر

که سیه ماری سرکوفته بر راهگذر

گلرخان دیدم امسال درین ماه صیام

رنگشان گشته ز بی آبی چون نیلوفر