مکنت خصم تو گردد سبب نکبت او

دولت از نظم تو شد تازه چو گلبن ز مطر

ملک ایران به تو نازان چو سپهر از خورشید

چرخ ایمان به تو گردان چو فلک از محور

مور در مهلکت افتد چو برون آرد پر

اگر این بخت که داری تو سکندر می داشت

اندران وقت که می کرد به ظلمات گذر