داورا راد امیرا ز خلوص تو مرا

از دلالی که کند پیرزنی در چادر

حاسدت را نکند جامه دیبا زیبا

زشت را زشتی زایل نشود از زیور

جای آنست که جان رقص کند در پیکر

چون کنم مدح توکوشم که سخن رانم بکر

تا مرا طعنه حاسد نکند خون به جگر