خون خورد باکره گر فحل نیابد شوهر

ز انکه رسمست که مادر چو دهد دخت به شوی

خوار گردد اگرش بکر نباشد دختر

بفسرد طبع من ار چون تو نبیند ممدوح

آب دارد سخنم گو نپسندد جاهل

سگ گزیده چه کند گر نکند زاب حذر

تا ازبن کوره فیروزه که نامش فلک است