بستند ورا بیخبر از شاه به ناچار

فرمود که دی نعل سمند شه غازی

فرسوده شد از صدمت جولان و شد ازکار

از روی ضرورت به صد اکراه به سمش

گر دوش مه عید نهان بود نهان باد

تا هست به گیتی اثر از ثابت و سیار

فرداست که از مشرق نصرت کند اشراق