اشکم همه ازدوری رخسار تو سیار

دوشینه که در محفل اغیار نشستی

با ثابت و سیار مرا بود سر و کار

رشکم همه بر شادی اغیار تو ثابت

از روز من و بخت من ای دوست چه پرسی

بی روی تو و موی تو این تیره شد آن تار

در مرحله مهر تو چون خاک شدم پست