تا خاص و عام گاه بلندند و گاه پست

جان بود دردمند و جگرخون و دل فکار

منت خدای را که بدیدم به کام دل

بازت به صدر قدر ظفرمند و بختیار

تا شیخ و شاب گاه عزیزند و گاه خوار

از چهر نیکخواه تو بادا شکفته گل

در چشم بدسگال تو بادا خلیده خار