جان بود دردمند و جگرخون و دل فکار

خون گردد از زرشک مصفا و خون چرخ

در دل ز داغ باغ زرشک تو گشت تار

صدرا خدایگانا ده سال بی توام

منت خدای را که بدیدم به کام دل

بازت به صدر قدر ظفرمند و بختیار

تا خاص و عام گاه بلندند و گاه پست