منت خدای را که بدیدم به کام دل

در دل ز داغ باغ زرشک تو گشت تار

صدرا خدایگانا ده سال بی توام

جان بود دردمند و جگرخون و دل فکار

بازت به صدر قدر ظفرمند و بختیار

تا خاص و عام گاه بلندند و گاه پست

تا شیخ و شاب گاه عزیزند و گاه خوار