با نسیم رحمتت سبل دمد از نیش خار

امر تو چون نور بی رنج قدم آفاق گرد

حکم تو چون وهم بی طی زمین گیهان سپار

با سوم سطوتت حظل چکد از نوش نحل

آب و آتش را بهم دادست عدلت دوستی

خواهی ار برهان قاطع نک حسام شهریار

تا نگوی کار خصمت از شرف بالا گرفت