خواهی ار برهان قاطع نک حسام شهریار

با سوم سطوتت حظل چکد از نوش نحل

با نسیم رحمتت سبل دمد از نیش خار

آب و آتش را بهم دادست عدلت دوستی

تا نگوی کار خصمت از شرف بالا گرفت

مشت خاکی هست از آن بالا رود همچون غبار

بر سر پیکان چوبی نام عزمت گر دمند