تا نگوی کار خصمت از شرف بالا گرفت

با نسیم رحمتت سبل دمد از نیش خار

آب و آتش را بهم دادست عدلت دوستی

خواهی ار برهان قاطع نک حسام شهریار

مشت خاکی هست از آن بالا رود همچون غبار

بر سر پیکان چوبی نام عزمت گر دمند

نوک آن پیکان کند از صخره صماگذار