ز ایلخان نکنم وصف زانکه بحر محیط

نشسته بر لب آب روان چو بوتیمار

اگر کمال بود عیب کاش می افزود

به عیب او و به عیب من ایزد دادار

شناورش به شنا ره نمی برد به کنار

ز دود مطبخ جودش سپهر گشته کبود

ز گرد توسن قهرش هوا گرفته غبار