نشسته بر لب آب روان چو بوتیمار

به هفت خط جهان رفته صیت هفت خطش

ولی ز هفت خطش نست حظ یک دینار

کلامش آب روانست و طبعش از حیرت

اگر کمال بود عیب کاش می افزود

به عیب او و به عیب من ایزد دادار

ز ایلخان نکنم وصف زانکه بحر محیط