که داردم ز حقارت وقار آن چو حقار

اگرچه دیر بپیوست با امیر جهان

ولی ز خدمت او زود نگسلد چون تار

ز شیخ بندر هستم به ناله چون تندر

دو دست اوست دو دریا و من ز حسرت آن

همی ز دیده دو دریا روان کنم به کنار

زهی وکیل که چون نفخ صور موتی را