نه رهگذار فرار و نه جایگاه قرار

وگر دو مور در او از دو سوکنغد عبور

زنند قرعه و بر یکدگر شوند سوار

از آن سبب که در آن تنگنایشان نبود

چهارده تن در خانه یی بدین تنگی

که نیک تنگ ترست از دهان ترک تتار

به روی یکدگر افتاده ایم پیر و جوان