زنند قرعه و بر یکدگر شوند سوار

به جایگاه ملاقات جان دهند آخر

کشان نه راه گریزست و نه مجال گذار

وگر دو مور در او از دو سوکنغد عبور

از آن سبب که در آن تنگنایشان نبود

نه رهگذار فرار و نه جایگاه قرار

چهارده تن در خانه یی بدین تنگی