به جایگاه ملاقات جان دهند آخر

همی خورند ز هر گوشه بر در و دیوار

درو دو موش ملاقی شوند اگر با هم

ز هم گذشت نیارند از یمین و یسار

کشان نه راه گریزست و نه مجال گذار

وگر دو مور در او از دو سوکنغد عبور

زنند قرعه و بر یکدگر شوند سوار