کشان نه راه گریزست و نه مجال گذار

درو دو موش ملاقی شوند اگر با هم

ز هم گذشت نیارند از یمین و یسار

به جایگاه ملاقات جان دهند آخر

وگر دو مور در او از دو سوکنغد عبور

زنند قرعه و بر یکدگر شوند سوار

از آن سبب که در آن تنگنایشان نبود