جهان جود موچهر خان که انگیزد

که طبع را ننماید ملول از تکرار

و یا عطای امیرست کز اعاده او

ز جان سائل مسکین برون برد تیمار

به گاه خشم ز آب آتش و ز باد بخار

همیشه خرگه اقبال و شوکتش را باد

امل طناب و فلک قبه و زمین مسمار