نشسته دید مرا بر کنار بستر خویش

بلی درازکشد چون رود حدیث از مار

غرض چوماه من ازخواب چهره شست ونشست

چو صبح عسطه مشکین زد از نسیم بهار

به مدح شاه جهان گرم گفتن اشعار

دوات در برو کاغذ به دست و خامه به چنگ

پیاله بر لب و مل در میان وگل به کنار