پیاله بر لب و مل در میان وگل به کنار

نشسته دید مرا بر کنار بستر خویش

به مدح شاه جهان گرم گفتن اشعار

دوات در برو کاغذ به دست و خامه به چنگ

به مشک شسته سر خامه را و پاشیده

ز مشک سوده به کافور گوهر شهوار

به خنده گفت که مستی شعور را ببرد