به مدح شاه جهان گرم گفتن اشعار

غرض چوماه من ازخواب چهره شست ونشست

چو صبح عسطه مشکین زد از نسیم بهار

نشسته دید مرا بر کنار بستر خویش

دوات در برو کاغذ به دست و خامه به چنگ

پیاله بر لب و مل در میان وگل به کنار

به مشک شسته سر خامه را و پاشیده