زلف او مارست اگر از تار جان سازند مار

یارکی دارم که دارد چهره یی چون برگ گل

چشم او بیمار و من شب تا سحر بیماردار

خط او مورست ا گر از مشک چین سازند مور

هر کجا بینم سرینش را بخندم از فرح

کبک آری می بخندد چون ببیندکوهسار

یک هنر دارد که گوید مدح خسرو روز و شب