یارکی دارم که دارد چهره یی چون برگ گل

بس که دادندم یکایک بوس های آبدار

زین سپس گفتم که ای مرغان گلزار ارم

زآنچه پرسم باز گوییدم جوابی سازگار

چشم او بیمار و من شب تا سحر بیماردار

خط او مورست ا گر از مشک چین سازند مور

زلف او مارست اگر از تار جان سازند مار