زآنچه پرسم باز گوییدم جوابی سازگار

وانگهی چون چشمه خضرم دهان پرآب شد

بس که دادندم یکایک بوس های آبدار

زین سپس گفتم که ای مرغان گلزار ارم

یارکی دارم که دارد چهره یی چون برگ گل

چشم او بیمار و من شب تا سحر بیماردار

خط او مورست ا گر از مشک چین سازند مور