چشم او بیمار و من شب تا سحر بیماردار

زین سپس گفتم که ای مرغان گلزار ارم

زآنچه پرسم باز گوییدم جوابی سازگار

یارکی دارم که دارد چهره یی چون برگ گل

خط او مورست ا گر از مشک چین سازند مور

زلف او مارست اگر از تار جان سازند مار

هر کجا بینم سرینش را بخندم از فرح