از مراد نفس دل برکن که ننگست آن مراد

دل بود ریشه هوس آن ریشه را از بن بر آر

تر دل گ زانکه بعدل فارغست از درد و غم

جان رهان زانکه بی جان ایمنببت ازکیرودار

وز حصار عقل بیرون شو که تنگست آن حصار

کام دلبر جویی از دل لختی آنسوتر نشین

وصل جانان خواهی از جان گامی آنسوتر گذار