وصل جانان خواهی از جان گامی آنسوتر گذار

از مراد نفس دل برکن که ننگست آن مراد

وز حصار عقل بیرون شو که تنگست آن حصار

کام دلبر جویی از دل لختی آنسوتر نشین

هر چه جانان خواهد آن کن حرف صلح و کین مزن

هرچه گوید یار آن گو نام کفر و دین میار

دل چنان وقعی ندارد بهتر از دل کن فدا