وز حصار عقل بیرون شو که تنگست آن حصار

تر دل گ زانکه بعدل فارغست از درد و غم

جان رهان زانکه بی جان ایمنببت ازکیرودار

از مراد نفس دل برکن که ننگست آن مراد

کام دلبر جویی از دل لختی آنسوتر نشین

وصل جانان خواهی از جان گامی آنسوتر گذار

هر چه جانان خواهد آن کن حرف صلح و کین مزن