جامه پیوندشان را ریخت از هم پود و تار

آن بدین گفتا که هی هی زین نهنگ پیل کش

این بدان گفتا که بخ بخ زین پلنگ شیرخوار

چون شدند اشرار آگه عقدشان از هم گسیخت

این بدان گفتا که اکنون چاره جز ز نهار نیست

آن بدین گفتا که کس را شیر ندهد زینهار

آن عزیمت کرده سوی غال غول از اضطراب