این بدان گفتا که اکنون چاره جز ز نهار نیست

این بدان گفتا که بخ بخ زین پلنگ شیرخوار

چون شدند اشرار آگه عقدشان از هم گسیخت

جامه پیوندشان را ریخت از هم پود و تار

آن بدین گفتا که کس را شیر ندهد زینهار

آن عزیمت کرده سوی غال غول از اضطراب

این هزیمت جسته سوی غار مار از اضطرار