در چمن دیدم درختان راکه از اوصاف او

از زمین و آسمان برخاست بانگ زینهار

یک شب اندر کوهسار از عزم او راندم سخن

خواست چون مرغ از سبکباری بپرد کوهسار

گرد هم جمعند یکسر با زبانی حق گزار

با یکی گفتم شما را هم مگر از جود او

بهره یی باشد به پاسخ گفت آری بی شمار