اشعار نغز من همه روی زمین گرفت

اوهام را مجال شد آمد به رهگذار

گر در بهشت صورت تیغ تو برکشند

در دوزخ از نشاط برقصد گناهکار

زانرو که هست چون دم تیغ تو آبدار

کلکت گهر فشاند و این بس شگفت نیست

کاورا همیشه بحر عمانست در جوار