کلکت گهر فشاند و این بس شگفت نیست

در دوزخ از نشاط برقصد گناهکار

اشعار نغز من همه روی زمین گرفت

زانرو که هست چون دم تیغ تو آبدار

کاورا همیشه بحر عمانست در جوار

از زهره کفیده خصمت به روزکین

کس دشت کینه را نشناسد ز مرغزار