کاورا همیشه بحر عمانست در جوار

اشعار نغز من همه روی زمین گرفت

زانرو که هست چون دم تیغ تو آبدار

کلکت گهر فشاند و این بس شگفت نیست

از زهره کفیده خصمت به روزکین

کس دشت کینه را نشناسد ز مرغزار

بحری تو در سخا و حوادث بسان موج