جنبش قلب نهنگان یابی از قعر بحار

برتری نبود حسودت را مگر کز شرم تو

آب گردد و آفتاب آن آب را سازد بخار

گردش چشم پلنگان بینی اندر تیغ کوه

ور به هرجا می خرامی از پی تعظیم تو

خیزد از جا خاک ره لیکن نمی گیرد غبار

خصمت ار زی کوه بگریزد پی احراق او