کز بردن بار تو مرا می نبود عار

مزدور نیی اینهمه آخر چه کشی رنج

حمال نیی این همه آخر چه بری بار

من بار تو بر سینه نهم ای بت شنگول

آن بار گران را که کشند ار بتر ازو

شک نیست که در و زن بچربد زد و خروار

چونست که آویخته داریش به مویی