آن بار گران را که کشند ار بتر ازو

حمال نیی این همه آخر چه بری بار

من بار تو بر سینه نهم ای بت شنگول

کز بردن بار تو مرا می نبود عار

شک نیست که در و زن بچربد زد و خروار

چونست که آویخته داریش به مویی

این جر ثقیل از که بیاموختی ای یار