زان سیم بپرهیزکه روزی ببرد دزد

پیوسته کنی سیم سپید ای همه انبار

سیم از پی دادن بود و عقده گشادن

نز بهر نهادن که تبه گردد و مردار

رندان تو ندانی که چه چستند و چه طرار

من در بغل خویش کنم سیم تو پنهان

تا راه به سیمت نبرد دزد ستمکار