نام و لقب خویش که النار ولاالعار

از جیب قلمدان به در آوردم چابک

مانند دبیری که بود کاتب اسرار

بر صفحه سیمین سرینشان بنوشتم

وانگه ز پی توشه ره بوسه چندی

برداشتم از ساق و سرین و لب و رخسار

وایدون به یقینم که بر الواح سرینشان