کوه با فکرش بود در دانه ارزن نهان

رم کند از تکمه ی پستان مادر شیرخوار

چهر او تن را توان و مهر او دل را نوان

جود او جان را امان و تیغ او دین را حصار

چرخ با حزمش کند در چشمه سوزن مدار

گر خیال عزم او گیرد محاسب در ضمیر

جمع و خرج هر دو گیتی یک دم آرد در شمار