گفت می سوزم مپرس این حرف کلا زینهار

چون فرو خوانی همانا شعر او بر کوه و دشت

راست گویی سیل خیز آمد مدرگاه مدار

گفتمم ا ج ری روان را هم ت رانی ر رد خشک

عجز کردم لابه کردم کاین سخن سهلست سهل

این عمل را نیز حواهم کز تو ماند یادگار

عجزمن چون دید حرزی خواند و از هر سو دمید