دربیابان دی نوشتم نام حلمت بر زمین

باسهاد بخت تو بیداری آرد کوکنار

بس که از هرسو گر یزد مرگ بیند پیش روی

شاید از میدان کینت خصم ننماید فرار

ناگهم از پیش رو برجست کوهی استوار

دوش گفتم وضعی از جودت نمایم مختصر

عقل گفتا شرمی آخر جودش آنگه اختصار