که پری وار کند ساده رخان را احضار

هر پریرو که بدو شعر مرا برخوانی

به تو مشتاق بود چون به گل سرخ هزار

شعر من همچو عزایم شده افسون پری

شعر من گر به سر زلف نکویان بندی

با تو آنگونه شود رام که با افسون مار

هر کسی شعر من امروز فروشد به سلم