وجه مرسوم تو بر صنفی از اصناف دیار

شاه فرمود تیول تو بود ملک سخن

مر ترا همچو رعیت شعرا باج گزار

چه تیولست ازین به که محول داریم

از قضا زنده بد آن روز مهین مستوفی

کش بیامرزاد از فضل فراوان دادار

گفت آن به که به قصابانش فرمان بدهیم