از قضا زنده بد آن روز مهین مستوفی

مر ترا همچو رعیت شعرا باج گزار

چه تیولست ازین به که محول داریم

وجه مرسوم تو بر صنفی از اصناف دیار

کش بیامرزاد از فضل فراوان دادار

گفت آن به که به قصابانش فرمان بدهیم

تا همی چرب زبانتر شود اندر اشعار