هی زنم ساغر و هی بوسه زنم بر رخ دوست

می ندانم که به شیراز درم یا بلغار

هر زمانی که خورم باده به یاد تو خورم

هم به جای تو زنم بوسه به رخسار نگار

هی خورم باده و هی نقل خورم از لب یار

بر سر تخت سرینتث ن بکشم هرشب رخت

هم بدانسان که رود کبک دری بر کهسار